Onderstaand de inhoud van enkele artikelen die we plaatsten in de NANAI Notes uit 2013/2014. Wil je de artikelen volledig lezen, vraag dan even vrijblijvend deze Notes aan, die wordt dan digitaal aan je opgestuurd. Er komt gemiddeld vier keer per jaar een Nanai Notes nieuwsbrief uit. Donateurs krijgen deze gratis toegezonden.

 


Pine Ridge, was een ‘droog’ reservaat. Wat nu…?

column Leo van Kints

Bij lezingen op scholen begin ik meestal met een korte quiz, waarbij ik redelijk eenvoudige vragen stel om uit te vinden wat de leerlingen weten over Noord Amerikaanse indianen. Ik vraag dan onder andere hoeveel indiaanse volken er zijn, noem een paar namen van bekende indianen, wat is het verschil tussen een tipi en een wigwam, enz. Een vaste vraag is ook altijd wat wordt verstaan onder een droog reservaat. Men antwoordt dan meestal dat het te maken heeft met de hoeveelheid regen die er jaarlijks valt. Dat lijkt logisch, maar het is anders.

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14

White People, White lies en Whiteclay: Pine Ridge finally fights back
Blanke mensen, Blanke leugens en Whiteclay, Pine Ridge vecht eindelijk terug

Gyassi Ross – September 2013 – Vertaling Ineke Valster

De grote invloed die de komst van de blanken samen met het christendom op de oorspronkelijke bewoners van het Amerikaanse continent heeft gehad, manifesteert zichzelf op een vreemde manier. Door sommigen wordt dit met een chique woord ook wel kolonialisme genoemd. Deze verregaande invloeden zijn zo diep geworteld dat we zijn gaan geloven dat het onze manieren zijn. Maar dat zijn ze niet! Zoals Ruben Littlehead het verwoord: ” het zijn oude Indian tricks die ons door de blanken zijn aangeleerd. Een voorbeeld hiervan is de manier waarop Native’s reageren op alcohol.

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14

Brewer wil alle alcoholwinst op het Pine Ridge-reservaat houden

Vincent Schilling – Vertaling Jacintha Vroom

Bryan Brewer, president van het Lakota volk op het Pine Ridge reservaat, heeft openlijk gezegd dat hij tegen het opheffen van het alcoholverbod was. Maar omdat de gemeenschap voor het toestaan van alcohol heeft gestemd, wil hij er ook helemaal voor gaan. Brewer vertelde onlangs in een interview met het radioprogramma Native Trailblazers dat zijn volk gesproken heeft en daarom zal de gemeenschap de noodzakelijke stappen nemen om alcoholische drank te maken, te verspreiden en te verkopen. Dat schept ook banen.

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14

Een nieuwe film – studenten vertellen hun verhaal

Jan Ketelaars

De belangrijkste doelstelling van de NANAI is informatie geven over wat er gaande is bij de verschillende Noord Amerikaanse indiaanse volken. We doen dat al meer dan 40 jaar door middel van de NANAI-Notes en tegenwoordig ook via de site en Facebook. Problemen, nieuwtjes, achtergronden, nieuwe ontwikkelingen enzovoort.
Jan Ketelaars en Leo van Kints hebben vorig jaar, als aanvulling hierop, ook een film/documentaire gemaakt, ‘Op dezelfde grond’, verhalen van moderne Noord-Amerikaanse indianen’. Hierin komen een aantal vooraanstaande indiaanse vertegenwoordigers aan het woord. Ook maken we kennis met enkele jongeren die wat gepresteerd hebben, ondanks hun soms problematische achtergrond. Deze film werd door de donateurs goed ontvangen. Geen acteerwerk, maar direct de mening van de mensen zelf laten horen over o.a. armoede en het belang van educatie.

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14

Hoofdstuk 16 uit Kent Nerburn’s boek; ‘The Girl who sang to the Buffalo’. De laatste van het drieluik. 1. Neither Wolf nor Dog en 2. The Wolf at Twilight.

Kent vertelt het verhaal, Grover is zijn indiaanse ‘vriend’, hoewel er uit geen van de boeken een echte vriendschappelijke relatie bleek (zie boek 1 en 2). Grover is een moderne indiaan die woont op het reservaat. Hij heeft niets met blanke ‘indringers’ zoals newagers en dergelijke. Kent Nerburn was voor hem ook zo’n indringer, vooral omdat hij zich, weliswaar ongewild, bemoeide met Grover’s dierbaren. Als er gesproken wordt over ‘de oude man’, heeft Grover het over Dan, de hoofdpersoon in de drie boeken. Dan heeft Grover opgedragen om met Kent Nerburn te praten om te zorgen voor een beter onderling begrip.

Vertaling en bewerking Leo van Kints – Lees hier het volledige hoofdstuk


Idle No More: Bill C-45

Wetswijzigingen doen afbreuk aan de verdragsrechten van inheemse bevolkingsgroepen in Canada.

Door Tosca Dingjan

“It’s high time for Canada to scrap discriminatory approaches dating back to colonial times and begin to respect the rights of First Nations, Inuit and Métis peoples under Canadian and international law.”

“Het is hoog tijd voor Canada om discriminerende benaderingen die dateren uit de koloniale tijd te schrappen en te beginnen met het respecteren van de rechten van First Nations, Inuit en Métis volkeren onder Canadese en internationale wetgeving.”

               Susan Lee, Amnesty International’s Amerika Programma Coördinator.

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14

Wordt Wounded Knee verkocht aan buitenstaander?

Een artikel van Vincent Schilling – Vertaling: Jaap Schipper
Aanvullingen: Leo van Kints

Afgelopen augustus vertelde James Czywczynski, de eigenaar van twee stukjes land bij Wounded Knee, aan de Oglala Sioux dat ze tot twee september de tijd hadden om het land aan te kopen. Intussen is deze datum lang verstreken en er is nog niets gebeurd. Toch maakt de president van de Sioux, Bryan Brewer, zich zorgen. In een interview op de ‘Native Trailblazers radio online’, zegt hij dat de claims niet nieuw zijn: ‘Hij dreigt al jaren dat hij de grond zal verkopen’. Hij voegt er aan toe dat als Wounded Knee aan een buitenstaander verkocht zou worden het onbruikbaar zou zijn: ‘Ons land omringt de hele plek van 34 hectare. Niemand kan daar iets doen dat wij niet willen.’
Het land is getaxeerd op 8000 dollar en hij wil het verkopen voor bijna vijf miljoen. Niemand zal deze grond ooit kopen voor zo’n absurd bedrag.’

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14

Iyápi Glukínipi – Lakota Language Immersion Childcare

Vertaling en bewerking: Leo van Kints

Iyápi Glukínipi – Lakota Language Immersion Childcare is een soort ‘Taal nest’ stijl dag opvang programma om kinderen vanaf heel jong de Lakota taal te ‘onderwijzen’ zodat dit hun eerste taal wordt. Om toegelaten te worden mogen de kinderen niet ouder zijn dan twee jaar.

Verdere tekst in de Notes winter 2013/14